Tytuł: Sowa-mama

Data: 2021

Opis: Obraz jest częścią mojej rozprawy doktorskiej i stanowi jej symboliczny początek. W 2025 roku minie trzydzieści lat od śmierci mojej mamy, Krystyny, która zmarła, gdy miałam dziewiętnaście lat. Obraz odzwierciedla naszą ówczesną relację. Wyraża moją tęsknotę za nią, nie tylko z powodu jej przedwczesnej śmierci, lecz także dlatego, że nie zdążyłam jej dobrze poznać. Ukazałam ją jako alegorię sowy. Obraz jest nokturnem, a źródłem światła może być pełnia księżyca. Mama przedstawiona jest w mandorli, co nawiązuje do wizerunków Matki Boskiej z Dzieciątkiem, wskazując na naszą relację, ale również na to, że Matka Boska była dla niej ważną postacią. Na prawym ramieniu mamy znajduje się linearny wzór, przypominający zaczątek pajęczej sieci – symbol początku snutej opowieści. Mama jest jakby zawieszona w niebycie lub w zimnym miejscu na krańcach świata. Jej wzrok jest smutny, nieobecny, skupiony na czymś niewidocznym. Zaprasza do zatrzymania się w tu i teraz i wniknięcia w głąb. W tradycjach matrystycznych (skupionych wokół kultu bogini) sowa była symbolem towarzyszącym śmierci, co łączyło się z jej nocnym trybem życia oraz bezszelestnym poruszaniem się. W moim obrazie sowa stanowi potencjał regeneracji i nowego początku.

Technika, wymiar: olej na płótnie, 80 × 60 cm

Upublicznienie: 2023, Pałac Czapskich, ASP w Warszawie

Własność: Monika Waraxa