Tytuł: Monika

Data: 2024

Opis: Obraz jest autoportretem artystki i umożliwił jej znalezienie się w tym samym wymiarze z innymi sportretowanymi w cyklach „Lato” i „Zima” postaciami artystek, mistyczek, pisarek, a przede wszystkim z przedwcześnie zmarłą matką artystki, Krystyną. Cykle te należą do rozprawy doktorskiej pt. Ślady bogini w sieci wieloświatów.

Artystka wyobraziła sobie ten wymiar jako sieć, w której strukturze ona wraz z innymi bohaterkami i bohaterami swoich obrazów jest jednym z zawieszonych kryształków. W tej formie postaci mogą przeglądać się w sobie nawzajem. Namalowanie autoportretu wzmocniło poczucie wspólnoty, połączenia i przepływu energii pomiędzy nimi poza czasem.

Artystka ubrana jest w zielony sweter. Dla niej ten kolor symbolizuje serce jako centrum energetyczne. Na palcu prawej dłoni ma pierścionek z trzynastoma rubinami. „Rubin, dziecię Marsa, mówi nam o wiecznie rozkwitającym nowym życiu, o tajemnicy poczęcia i zejściu w materię istoty będącej wieczystą zagadką Nieba i Ziemi: człowieka! Ukochajmy płomienny rubin i starajmy się, by moc jego spłynęła na nas i odmieniła nasze dusze. By zginęło to wszystko, co z życia czyni ogród udręczeń i różaniec łez, a zakwitła nam wiosna nadziei na lepsze jutro, na świat promiennej przyszłości” (M. Florkowa, Tajemnice szlachetnych kamieni, 1938). Artystka trzyma w dłoni coś, co połyskuje na niebiesko. Tylko ona to widzi. To symbol tajemnic przekazanych jej przez boginię w trakcie malowania pozostałych portretów cyklu. „Jestem zanurzona w wielu wymiarach, w wielu skalach jednocześnie. Ponadzmysłowość przepływa przez moje ciało. Widzę ją wewnętrznym okiem–sercem–łonem”.

W prawej części kompozycji przedstawione są cztery perły na pojedynczej fali. Oba elementy łączą się z regeneracyjnym i stwórczym aspektem żywiołu wody.

Technika, wymiar: olej na płótnie, 42 × 50 cm

Upublicznienie: 2026, Fundacja Alina

Własność: Monika Waraxa