Tytuł: Cecylia (Cecylia Payne-Gaposchkin)

Data: 2025

Opis: Portret przedstawia angielską astronomkę i badaczkę gwiazd, Cecylię Payne-Gaposchkin.
W swojej pionierskiej pracy doktorskiej, obronionej w 1925 roku na Harvard College Observatory, wysunęła przełomową tezę, że gwiazdy składają się głównie z wodoru i helu. Początkowo szeroko krytykowana, z czasem okazała się fundamentalną prawdą naukową. Cecylia Payne-Gaposchkin była pierwszą profesorą astronomii na Uniwersytecie Harvarda.
Na portrecie ukazałam badaczkę patrzącą przez mikroskop lub teleskop? Ta niewiadoma skali odnosi się do synergii między wymiarem makro i mikro, oddanym w biblijnym porzekadle „jak w niebie, tak i na ziemi”. Wskazuje to na podobieństwo i połączenie między procesami zachodzącymi w galaktyce i tymi w komórce naszego ciała. Istotnym elementem portretu jest dłoń astronomki, namalowana czerwoną ochrą. Jedno z pokręteł urządzenia obserwacyjnego płynnie przechodzi w Słońce. Nad głową Cecylii namalowana jest ciemna gwiazda, która nawiązuje do „wszystko wiedzącej pustki” – ciemnej, wciąż niezbadanej materii, tajemniczej siły istniejącej w kosmosie. Obraz był prezentowany na wystawie Serce. Słońce, poświęconej naszej gwieździe i jej symbolicznemu znaczeniu w odniesieniu do serca, które jest energetycznym centrum i źródłem transformującej siły, umożliwiającej przekraczanie cierpienia i traumy. Wystawa ta jest owocem współpracy z Martą Szulc i Małgorzatą Szandałą.

Technika, wymiar: olej na płótnie, 55 × 60 cm

Upublicznienie: 2025, Miejsce Projektów Zachęty

Własność: Monika Waraxa